पाउस (न पडलेला)

पावसा, मित्रा असा का वागलास रे...
कधी नाही पण या वेळेस का रुसलास रे...

आपलीच माणसे कधी आपल्यावर रुसतात का?
आपल्याच घरी कोणी पाहुण्या सारखे वागतात का?

आता पर्यन्त असे वागलास ठीक आहे, या पुढे तरी लपू नकोस...
माझे एक वेळ ठिक आहे, माझ्या शेतकरी भावावर तरी रुसू नकोस...

अरे रुसणे फुगणे ही सामान्यांची लक्षणे, तुला हे शोभत नाही...
बळीराजाचा विचार कर, त्याला तुझ्याशिवाय कोणाची सोबत नाही...

पावसा, मित्रा...धो धो पडलास तर तुझ्या "पाउस"पणाला अर्थ आहे...
आणि तसेही तुझ्याशिवाय आमचे जीवन व्यर्थ आहे...

- सुहास

असेच काहीसे - 3

हरवलेले बालपण

आयुष्याच्या शर्यतीमधे धावताना बालपण कधी सरले कळलेच नाही...
मोठेपण्याच्या मुखवटयामागे लपताना हसू कसे हरवले कळलेच नाही...

दुधबील, लाईटबील, घराचा हप्ता यांनी आयुष्य व्यापले आहे...
पैश्याच्या मागे असे धावतो जणू काही आभाळ फाटले आहे...

कधी कधी वाटते द्यावी सगळी टेंशंस आणि बंधने झुगारून...
बालमित्राना आवाज द्यावा आणि त्यांनी पण आनंदाने यावे आपल्या मागाहून...

पण मग दिसतात डोळ्यासमोर प्रोजेक्ट्स, क्लाइंट्स आणि डेडलाइन...
सर्व इच्छा आकांक्षा मारून ऑफिस मधे खोटे हसून म्हणायचे "हे एवेरी थिंग इज फाइन..."

लपंडाव, शिवाशीवी आता जणू इतिहास जमा झाल्यासारखे वाटतात...
मध्यरात्री दचकून उठतो, वाटते मित्र राहिलेला डाव मागतात...

"आज नाही पण उद्या नक्की" म्हणून मनाला समजावतो...
माझे मन पण  नेहेमीप्रमाणे मनातच हसून कधीही न येणारया उद्याची वाट पाहतो...

- सुहास

पुस्तकानुभव - मुसाफिर

एखाया माणसाचे अनुभव विश्व किती समृद्ध असावे  याला काही प्रमाणात तरी सीमा असते..माणसाची बौद्धीक पातळी, त्याची आवड निवड, विविध विषयामध्ये रस घेण्याची त्याची आवड, विविध विषय आत्मसात करण्याची त्याची कुवत, ते आत्मसात करण्यासाठी अफाट कष्ट घेण्याची तयारी,  समाजकारण समजण्याची आणि त्यात स्वताला झोकून देण्याचे धैर्य वगैरे अनेक गोष्टी माणसाचे अनुभव विश्व समृद्ध करत असतात असे मला वाटते. पण अच्च्युत गोडबोले यांनी या साऱ्या सीमा पार केलेल्या दिसतात...मुसाफिर हि त्यांची आत्मकहाणी...

हे पुस्तक वाचेपर्यंत गोडबोले हे एक कॉम्पुटर विषयातील तज्ञ एवढीच माझी त्यांची ओळख होती...मी २००० सालामध्ये बांद्र्यामध्ये C-DAC चे प्रशिक्षण घेत असताना गोडबोले सर आम्हाला operating system या विषयावर व्याख्यान द्यायला आले होते.   अजून सुद्धा त्यांची सुटाबुटातली ती प्रतिमा माझ्या डोळ्यासमोर स्पष्ट आहे. खरे तर त्यावेळेला त्यांच्या एकंदरीत व्यक्तिमत्वाने मला भारावून टाकले होते. त्यांचा विषय सोपा करून सांगण्यातला हातखंडा आणि कुठेही आपण L&T सारख्या मोठ्या कंपनीचे CEO असल्याचा कुठेहि बडेजाव नसणे हि त्यामागची करणे असावीत. पण त्याच्या व्यक्तिमत्वाला इतके पैलू असतील याची पुसटशी सुद्धा कल्पना मला आली नव्हती.

या आधी मी अच्चुत गोडबोले आणि अतुल कहाते यांचे स्टीव जॉब्स वरील पुस्तक वाचले होते. त्यामुळे गोडबोले यांची लेखनशैलीची थोडी का होइना पण ओळख होती असे म्हणायला हरकत नाही. पण "मुसाफिर" हा माझ्यासाठी एक नवीन, अदभूत आणि मनाला चटका लावणारा ठरला.

गोडबोले यांचे हे आत्मचरित्र म्हणजे एक अत्यंत प्रामाणिक पणे कथन केलेली चकित करून टाकणारी कहाणी आहे. त्यांचे सोलापूर मध्ये गेलेले बालपण, आय आय टी सारख्या उच्च संस्थेमधील त्यांचे शिक्षण, आय आय टी मधील इग्रजी शिकण्यासाठीची त्यांची धडपड, संगीताची त्यांची आवड, समाजकारणाचा त्यांनी घेतालाला ध्यास व त्यासाठी झालेला तुरुंगवास अत्यंत प्रभावीपणे आपल्या समोर येतात. कुठल्याही विषयाचे मूळ गाठून तो पूर्णपणे आत्मसात केल्याशिवाय त्यांना चैन पडत नाही. अवघड आहे ते सोपे करावे, सोपे आहे ते सहज करावे आणि ते सर्व जनाला सांगावे असे तत्व त्यांनी आयुष्यभर अवलंबलेले दिसते.

धुळ्याजवळ शहादा येथील आदिवासी भागात काम केल्यानंतर परत मुंबई ला आल्यावर त्यांची झालेली ससेहोलपट, मुंबईच्या वेश्या वस्ती आणि झोपडपट्टी मधील त्यांचे अनुभव सर्व काही सुन्न करणारे आहे. त्यांचा कॉम्पुटर क्षेत्रामधील प्रवेश, तिथली वैफाल्यग्रस्तता, त्यातून निर्माण झालेली व्यसनाधीनता, मुलाला झालेला असाध्य आजार, व्यसनाधीनते मधून बाहेर येण्याची धडपड, मुलासाठी त्यांनी आणि त्यांच्या पत्नीने घेतलेले अपार कष्ट, कॉम्पुटर तंत्रज्ञान आत्मसात करण्यासाठी वाहून घेतलेली धडपड वाचून उर भरून येते.

आपल्या ३२ वर्षाच्या कॉम्पुटर क्षेत्रामधील कारकिर्दीत २० वर्षे त्यांनी पटनी, L&T आणि सिंटेल सारख्या कंपन्यांचे उच्चपद भूषविले...त्यांची काही पुस्तके आज अनेक देशामध्ये पाठ्यपुस्तक म्हणून वापरतात ...अनेक इतर विषयावरील त्यांची पुस्तके लोकप्रिय आहेत. संगीत, शास्त्र, व्यवस्थापन, मानसशास्त्र अशा सगळ्या विषयात ते लीलया  विहार करताना आढळतात.

इतके पैलू असलेल्या या अजब मुसाफिराला माझा मनापासून नमस्कार.

असेच काहीसे... २

चालणे...

एकट्याने चालणे हल्ली आवडायला लागले आहे...
स्वताशी बोलताना प्रामाणिक व्हायला जमायला लागले आहे...
थोडक्यात काय ... "चालू"पणा सोडायला यायला लागले आहे...

 

चिमण्या...

पहाटेचा चिमण्यांचा चिवचिवाट म्हणजे खरे जीवन...
नंतर दिवस उजाडल्यावर असतो तो फक्त  गिधाडांचा धुमाकूळ...
चिमण्या पाखरांनी जगायचे तरी कसे?

माझ्या कविता...

आजकाल फारच कविता सुचायला लागतात...
बसल्या बसल्या मनपाखरे हवेत उडायला लागतात..
मित्र म्हणतात "डॉक्टर काय म्हणाले? काळजी घेत जा..."

पार्टटाईम समाजसेवा...

स्वताभोवती कुंपण टाकून जगायची सवय लागली आहे आम्हाला..
वीकेंड ला समाजसेवा "status symbol" म्हणून करणारी माणसे आम्ही..
बाबा आमटे, अभय बंग, वाचले पण उमगले नाही कधी....

 

असेच काहीसे...

अंधार

अंधार दाटलेला...माझ्या मनात...
पौर्णिमा असून पण मनीचा चंद्र...
कायम झाकोळलेला.....

 

अभ्यास

मुलांचा अभ्यास घेता घेता....
मी लहान झालो...
वाटले लहान असताना कोणी हवे होते माझापण असा अभ्यास घेणारे...

सायंकाळ

दिवस रिटायर व्हायला आलेला...
सूर्यानेपण हात टेकले...
सायंकाळ आली पेन्शन बनून  ... एवढेच काय ते सुख...

आरसा

ती आरशात पाहताना...
वाटते आरसा बनावे...
आणि खरे खरे मत, न घाबरता मांडावे...

देव, दुष्काळ आणि नवस...

देवा मला पण एकदा नवस बोलायचं आहे...सगळ्यांसारखे मला पण तुझ्याकडे काही मागायचे आहे...
देशील ना....

देवा काय मागू हेच कळत नाही...तुला द्यायला जमेल का नाही हे पण वळत नाही...
तरी पण....
देवा मला पण एकदा नवस बोलायचं आहे...सगळ्यांसारखे मला पण तुझ्याकडे काही मागायचे आहे...
देशील ना....

देवा, सर्वाना खायला अन्न नाही पण प्यायला पाणी तरी देशील का...देवा पाण्यावाचून मरून जाण्यार्या माझ्या लोकांना जीवन देशील का...
देवा मला पण एकदा नवस बोलायचं आहे...सगळ्यांसारखे मला पण तुझ्याकडे काही मागायचे आहे...
देशील ना....

देवा आम्ही शहरामध्ये राहतो, प्रत्येकाच्या घरात स्वतंत्र नळ आहे...
पाण्याची किंमत आम्हाला कदाचित कळत नाही....कारण आमच्या नळाचे पाणी कधी सरत नाही...
देवा आम्हाला पाण्याची किंमत समजावून सांगशील का...  पाण्यावाचून मरून जाण्यार्या माझ्या लोकांना जीवन देशील का...
देवा मला पण एकदा नवस बोलायचं आहे...सगळ्यांसारखे मला पण तुझ्याकडे काही मागायचे आहे...
देशील ना....

देवा, कधी स्वर्गामध्ये दुष्काळ पडतो का रे...पाण्यासाठी भांडणे होतात का रे...
देवा पण एक नक्की सांगतो...पाण्याशिवाय काही लोकांना जिवंतपणी नरक यातना सहन कराव्या लागतात रे....
देवा आता तरी आम्हाला पावशील का...थोडे का होईना पण तहानलेल्या माझ्या लोकांना पाणी पाजशील का....
देवा मला पण एकदा नवस बोलायचं आहे...सगळ्यांसारखे मला पण तुझ्याकडे काही मागायचे आहे...
देशील ना....

Steve Jobs - एक असामान्य माणूस...

Steve Jobs - एक असामान्य माणूस ....हो, माणूसच ...व्यक्तिमत्व  वगेरे फार मोठे आणि जड शब्द आहेत ..Steve हां माणूस होता...आणि  शेवटपर्यंत माणूस म्हणुनच जगला... ज्याचे पाय कायम जमिनीवर राहिले असा माणूस...
शुन्यातुन विश्व निर्माण करणारी उमेद, धडाडी असणारा माणूस...Technology ला कल्पकतेची साथ देऊन उत्तम उपकरणे निर्माण करण्याचा ध्यास घेणारा माणूस ...

Apple कंपनीचा सर्वेसर्वा असणारा Steve...एखाद्या चित्रपटाला शोभेल अशी कहानी जगलेला Steve..
नुकतेच माझ्या वाचण्यात अच्युत गोडबोले आणि अतुल कहाते यांचे Steve वरचे पुस्तक आले ...अत्यंत सुन्दर पुस्तक आहे अणि जर तुम्हाला वाचायला मिळाले तर जरुर वाचा...

त्याच्या आयुषाताल्या काही महत्वाच्या घडामोडी खालील प्रमाणे आहेत ...

२४ फेब्रुवारी १९५५ - जन्म

1972 - कॉलेज शिक्षण अर्धवट सोडले

१ अप्रैल १९७६ - आपल्या एक मित्राबरोबर (Wozniak) Apple कंपनी ची स्थापना ..

१९७६ (Summer ) - Apple I ची निर्मिती - बाजारातील किम्मत ६६६.६ dollars

१९७७ - Apple  II  ची निर्मिती - या computer  ला प्रचंड प्रतिसाद

१९८० - Apple  चा पब्लिक इश्यु बाजारामधे दाखल ...

१९८२ - Apple  ची वार्षिक उलाढाल $१ billion  च्या घरात पोचली.

१९८३ - Steve  ने पेप्सी चा सीईओ स्कली याला Apple  मधे सीईओ म्हणून बसवले.

१९८५ - स्कली आणि Steve  यांचे मतभेद आणि Steve  ची Apple  मधून हकालपट्टी....

१९८६ - Steve ने नेक्स्ट नावाची कंपनी स्थापन केली. Steve  ने Pixar  नावाची कंपनी $१० million ला विकत घेतली.

१९८९ - नेक्स्ट कंपनी चा पहिला कंप्यूटर बाजारामधे दाखल .. किम्मत होती $६५००.

१९९५ - Steve च्या Pixar animations  ने Toy Story  नावाचा animated पिक्चर काढला जो प्रचंड लोकप्रिय झाला ...या पिक्चरने Pixar  चा IPO  $१४० मिल्लिओं पर्यंत नेउन ठेवला. या नंतर चा Pixar  चा दूसरा लोकप्रिय पिक्चर होता Finding  Nemo...

१९९६ - Apple  ने Next कंपनी ने बनवलेली Operating  System $४३० millon  dollar  ला विकत घेतली आणि Steve  परत Apple  मधे advisory  कमिटी वर आला...

१९९७ - Steve  ची apple  मधे तात्पुरता सीईओ म्हणून appointment  झाली ..

१९९८ - Apple  ने iMac बाजारामधे आणला ..आणि Steve  मुले apple  परत मोठी नफा कमावाणारी कंपनी झाली

२००० - Steve  परत apple  मधे सीईओ (तात्पुरता नाही) पदावर कार्यरत झाला...

२००१ - Steve  च्या कल्पकते मधून apple ने आईपॉड बाजारामधे आणला...

२००३ - apple  ने iTune  Music Store  आणले अणि त्यावर २ लाख गाणि विक्रीस ठेवली (९९ सेन्ट्स each ) . आणि पहिल्या आठवड्यात १ million  गाणि विकली गेली ...

२००४ - Steve  ची पहिली कैंसर surgery  झाली.

२००५ - Apple  ने Mac  साठी Intel चिप वापरणार असे जाहिर केले.

२००६ - Steve  ने Pixar  कंपनी Disney  ला ७.४ billion  dollar  ला विकली.

२००७ - Apple  ने iPhone रिलीज़ केला.

२०१० - Apple  ने १५ million  iPad विकले ते सुद्धा फ़क्त ९ महिन्यामधे. 

२४ August २०११ - Steve ने सीईओ पदाचा राजीनामा दिला.

०५ October २०११ - Steve चे कैंसर ने वयाच्या ५६ व्या वर्षी निधन.

प्रत्यक्ष आणि अप्रत्यक्षरित्या मी आणि माझ्या सारख्या हजारो लोकांच्या उदरनिर्वाहाची सोय केलेल्या Steve ला प्रणाम...