अलविदा

एक अर्सा गुजर गया यहां आते आते...
उम्र भी दराज हो गयी है अब...

अलविदा कहना है यारों मगर...
ना जाने दिल का करार होगा कब...

पल बन जाते है लम्हे...
लम्हे बन जाती है यादेँ...

जातो रहा हूँ दोस्तों...
मगर करके फिर मिलनेके वादे...

- संवादी

शौक

बेवफाई तो तुम्हारी फितरत में है....
मगर दिल लगानेका जुनून हम भी रखते है......
ये ना समझो तुम्हारे प्यार में हम डूब मरेंगे...
गहरे पानी में तैरनेका शौक हम भी रखते है....

गद्दारी तो तुम्हारी फितरत में है...
मगर वफादारी का जुनून हम भी रखते है....
ये ना समझो तुम हमसे बच पाओगे
सर-ए-बझार कत्ले-आम का शौक हम भी रखते है...

- संवादी

विठू सावळा

सावळाच माझा देव पंढरीचा...विठू नाव त्याचे भाव अंतरीचा ||१||

कटेवरी हात विटेवरी पाय...विश्वाची काळजी, वाहते माझी माय ||२||

हा दिसे दिवाळी हाच माझा राम...याचा चरण स्पर्श, हाच उत्सव तृप्तिचा ||३||

याच्या दर्शनाने हरपते भान...मन समाधते, दिसे मार्ग मुक्तीचा ||४||

माझे सुख विठ्ठल माझे दुःख विठ्ठल...माझे मन विठ्ठल, सृष्टित साठे भाव भक्तिचा ||५||

हाच माझी आई हाच माझा बाप...मी सामान्य दुर्बळ, हाच स्त्रोत शक्तिचा ||६||

माझे सत्व विठ्ठल, माझे तत्व विठ्ठल...
माझे स्वत्व विठ्ठल, माझा स्वार्थ विठ्ठल...
माझे मन विठ्ठल, माझे तन विठ्ठल...
माझे असणे विठ्ठल, माझे नसणे विठ्ठल...
माझे हसणे विठ्ठल, माझे रडने विठ्ठल...
अवघाची विठ्ठल व्यापे चरा चरा...

- सुहास

कप बशी मधील संवाद ....

(नवरा बायकोमधील संवादावर आधारित)


एकदा बशी गंमतीने म्हणाली कपाला ...
असा कसा रे तू वेडा, सगळे धरतात तुझ्या कानाला....

कप म्हणाला ...
केलास ना स्वताच्या आकाराप्रमाणे उथळ विचार ...
मीच आठवतो सर्वांना..म्हणून तर म्हणतात एक कप चहा आणा...तू तर फक्त नावाला...

बशी रागावली....म्हणाली...
नको गर्व करूस आपल्या आकाराचा...खोली ही विचारात असावी आकारामध्ये नाही....

कप वरमाला...म्हणाला...
बरोबर आहे तुझे...गरम चहाचा दाह तूच कमी करतेस....कोणाच्या लक्षात येत नसेल पण कपाचा balance बशीच सांभाळते....

- सुहास

असेच काहीसे ५ (हिंदी बुडबुडे)

हम, वो और महफिल...

होश खोने के लिए पीते है हम आजकल....

वरना मय खानो में रात गुजारनेवालो में से हम नहीं थे....

आपने तो हमारी सदाए अनसुनी कर दी...

वरना भरी महफ़िल में इज़हारे इश्क़ करनेवालो में से हम नहीं थे....

माझ्यातला नसलेला कवी(?) ...

उन मलाही लागले...पावसात मी पण भिजलो
बरेच उन्हाळे पावसाळे आले आणि गेले....पण माझ्यातला कवी कधी भिजलाच नाही...माझ्यातला कवी कधी भिजलाच नाही...

माझेही मन बऱ्याच वेळा बंड करून उठले...बरीच वादळे पेटली...
पण मला कधी त्यांना शब्दात बांधता आलेच नाही....आणि माझ्यातला कवी कधी पेटलाच नाही...माझ्यातला कवी कधी पेटलाच नाही...

अहो प्रेम मी पण केले ...अगदी तुमच्या सारखेच 'सेम' च केले...
पण कागदावर उतरावताना मात्र ते 'लेम"च राहिले ...माझ्यातला कवी कधी कागदावर उतरलाच नाही...माझ्यातला कवी कधी कागदावर उतरलाच नाही...

चंद्र मी रोजच पाहतो ...त्याच्या प्रकाशात मी रोजच नहातो....
माझ्यासाठी साक्षीला मात्र तो कधी आलाच नाही ...माझ्यातल्या कविमनात भाव कधी दाटलाच नाही...माझ्यातल्या कविमनात भाव कधी दाटलाच नाही...

- सुहास, पुणे

 

किंमत

आजकाल मला वाटते की माझ्या वाटण्याला काही  किंमत उरली नाही...
मी तुमच्यामधे असलो तरी माझ्या असण्याला काही किंमत उरली नाही...

मला काही  कळत नाही असे नाही..फ़क्त माझे रडगाणे मी सारखे दळत नाही एवढेच..

तुम्ही मात्र कळून न कळल्यासारखे करता...माझ्या कळण्याला काही किंमत उरली नाही...

मी प्रेमाने तुमच्या कडे तासनतास बघतो...तुमच्या एका कटाक्षाची वाट पाहत असतो...
तुम्ही मात्र माझ्याकडे ढूंकून सुध्हा बघत नाही...माझ्या बघण्याला काही किंमत उरली नाही...

मी तुमच्या आनंदामधे स्वताचा आनंद बघतो...तुम्ही हसलात की मी हसतो...

तुम्ही मात्र स्वता मधेच मशगूल असता, स्वतशीच् हसत राहतात....माझ्या हसण्याला काही किंमत उरली नाही...

तुमच्या आठवां मधे मी स्वताला झोकुन् देतो.. मनातील प्रेमाला अश्रुंवाटे व्यक्त होउन देतो....

तुम्ही मात्र स्वताच्या सुखामधे,आनंदामधे डूबन जाता, माझ्या रडण्याला काही किंमत उरली नाही...

एक्दा नाही तर लाखो वेळा तुमच्या प्रेमात पडलो ...स्वप्न आणि सत्याचा मेळ घालताना धड़पडलो...

तुम्ही मात्र कायम स्वताच्या विश्वात तरंगत आलात...माझ्या पडण्याला काही किंमत उरली नाही...

अनेकदा मी तुम्हाला वेड्यासारखा फिरताना दिसतो...माणसा मधील खरेपणा ओळखताना कायम फसतो...

तुम्ही मात्र हुशारीच्या खोट्या बुरख्यामागे स्वतला लपवता...माझ्या खरेपणाला काही किंमत उरली नाही...

सुहास, पुणे